Slider

180530 jgelderloos“Die grote PACT-bijeenkomst ging dus niet door”
De aankondiging van de coronamaatregelen voor het onderwijs en de kinderopvang hadden op het zakelijk leven van PACT voor Kindcentra ambassadeur Johan Gelderloos en zijn vrouw niet direct een grote invloed. “Mijn vrouw is aan het afbouwen als gastouder, ze gaat komende zomer met pensioen en ik heb er begin dit jaar ook al voor gekozen om het rustiger aan te doen. Financieel kreeg ik als zzp’er dus niet direct een knauw.”

Maar Johan is ambassadeur bij PACT voor Kindcentra en vanuit die rol was er wel direct het nodige aan de hand: “Ik had met collega Jitty Runia een grote bijeenkomst voorbereid in Kampen, maar die kon dus niet doorgaan. Dat werd 15 maart duidelijk, maar eerlijk gezegd voelden we al nattigheid de week daarvoor. Het begon ons toen al te dagen dat we zo veel mensen dicht op elkaar eigenlijk zelf niet meer zouden moeten willen. Maar na die persconferentie wisten we dat de mensen uit de kinderopvang, want daar was die bijeenkomst voor georganiseerd, ook wel iets anders aan hun hoofd hadden dan het bezoeken van een bijeenkomst die voornamelijk over de toekomst ging. Er moest gehandeld worden voor de korte termijn; er moest noodopvang worden georganiseerd. De lange termijn was - logisch - even uit zicht.”

Nog geen eenheid
Wat Johan jammer vindt is dat hij om zich heen ziet en leest in de kranten dat de druk op kinderopvang en onderwijs er ook toe leidt dat er ineens veel over ‘wij’ en ‘zij’ wordt gesproken. “Ook bij de prille kindcentra. De twee oorspronkelijke culturen voeg je blijkbaar toch niet zomaar samen, is mijn conclusie. Als partijen – zo begrijp ik uit de pers - elkaar verwijten gaan maken, dan is er duidelijk nog geen eenheid. Wanneer de IKC-vorming meer is beklijft, dan kan het acteren van een eigen toko voorkomen worden. Het laat maar weer eens zien dat er nog veel werk aan de winkel is. De focus of op kinderopvang of op onderwijs is niet het antwoord. Samen kijken naar wat goed is voor het kind, daar gaat het om.”

Naast PACT voor Kindcentra had Johan ook nog een ‘klusje’ lopen in bij een basisschool in Noord Groningen. Daar wilden ze komend schooljaar overstappen op het zogenoemde ‘vijf gelijke dagenmodel’. Johan: “Daar waren ze als school en leerkrachten heel enthousiast over, maar de eerste gedachte van mij en de school na de uitbraak van corona was: we gaan het echt niet meer redden om dat komend schooljaar door te voeren. Daarvoor heb je naast het enthousiasme van de school en de leerkrachten ook de instemming van de ouders nodig. En die waren nog niet betrokken. Even rustig bespreken met de MR en een ouderavond organiseren, dat kon natuurlijk niet in coronatijd. Maar het is nu toch geregeld. Blijkbaar is het met de digitale middelen en een goede brief gelukt om ouders te betrekken en te informeren. Leuk om te zien dat het ook op een andere wijze geregeld kan worden. En ook goed; de school kan verder.” Dit is een voorbeeld dat dingen langzamerhand weer worden opgepakt, vindt Johan. “Het leven gaat verder. Het nieuwe normaal lijkt te bezinken; de eerste paniek is weg.”

Vakantie zit verschrikkelijk in de weg
Johan verbaast zich wel over het ‘gedoe met de vakanties’: “De zomervakantie zit ons dit jaar verschrikkelijk in de weg. Maar het lijkt wel of we met zijn allen vergeten zijn dat het hebben van collectieve schoolvakanties een keuze is. De beslissing om scholen in de zomer zes weken te sluiten hebben we ooit genomen. Dat hebben we ons zelf opgelegd. Maar op vakantie gaan zit er dit jaar niet echt in. Veel landen zijn nog op slot en het komt qua tijdstip eigenlijk heel slecht uit.” Zijn pleidooi: “Nu stoppen we alle lesuren in 40 schoolweken. Maar door de keuze van vakanties aan scholen en ouders over te laten, schep je meer flexibiliteit in tijd en in ruimte. Je hebt dan niet meer alle kinderen tegelijkertijd op school. Dit geeft lucht om het onderwijs anders te organiseren; en niet alleen in tijden van corona. Er zijn overigens scholen die zijn afgestapt van de verplichte collectieve vakantieperiodes. Dat is een experiment dat al loopt sinds 2011 en dit jaar kunnen een twintigtal nieuwe scholen hieraan meedoen. Ik denk echt dat we ons meer moeten realiseren dat het vasthouden aan verplichte collectieve vakanties in het onderwijs een keuze is; bedrijven gaan over het algemeen in de zomer ook geen zes weken dicht.”

Hierbij, maar ook om de coronabeperkingen beter het hoofd te bieden, helpt het als scholen al hebben voorgesorteerd op individuele leerlijnen voor hun leerlingen, denkt Johan. “Die scholen en kindcentra die dat hebben doorgevoerd en bovendien ook nog eens actief zijn geweest in het digitaliseren van hun lesstof, marcheren in deze tijd veel gemakkelijk verder. Die hebben nu echt een voorsprong gehad om het thuisonderwijs vorm te geven en in te richten. Dat soort scholen maakt het eigenlijk ook niet zo gek veel uit of kinderen wel met zijn allen tegelijkertijd op school zitten of niet.”

Hoop dat het nodige beklijft
Johan hoopt sowieso dat er ook één en ander beklijft uit deze coronatijd. “Vergaderen op afstand met bijvoorbeeld Zoom werkt uitstekend. Natuurlijk heeft samenkomen zijn voordelen, maar fysiek ontmoeten hoeft echt niet altijd. Het zou voor de maatschappij goed zijn als sommige gewoonten uit deze tijd een beetje inslijpen zodat we ze beter kunnen vasthouden, dat is fijn. Want sommige zaken zoals thuiswerken en online vergaderen zijn eigenlijk helemaal niet zo verkeerd.”